Naar hoofdinhoud
Een portret van JobHulpMaatje Najib

Een jobhulptraject geeft mij voldoening

Hoe bouw je als JobHulpMaatje een vertrouwensband op met een hulpvrager, zodat je diegene echt verder kunt helpen op de complexe arbeidsmarkt? Hoe zorg je voor ruimte bij je hulpvrager, dat je volledig beschikbaar, als luisterend oor en als sparringspartner? Dat zijn belangrijke vragen die Najib zichzelf bleef stellen in zijn eerste periode als JobHulpMaatje. Lees hieronder over zijn waardevolle ervaringen...

Waarom koos je ervoor om JobHulpMaatje te worden?
Mijn vrouw werkt als SchuldHulpMaatje en heeft mij geattendeerd op JobHulpMaatje Den Haag. Het leek mij interessant en ik ben daarna in gesprek gegaan met James van Velzen en Elmar Hommes. In mijn omgeving hielp ik al mensen met allerlei vraagstukken en formulieren over het vinden van werk. Het was voor mij dus geen moeilijke keus om als JobHulpMaatje te starten. Het mooie is ook, dat mijn hulp echt wordt gewaar-deerd door mijn hulpvragers. Dat vind ik zeer bevredigend.

Kun je kort iets vertellen over je eigen situatie en opleidingsachtergrond?
Ik heb zelf een HBO opleiding Personeel & Arbeid en een universitaire opleiding Sociologie gedaan. Vanuit mijn achtergrond ben ik dus bekend met de problemen die spelen in de samenleving en in het specifiek op de arbeidsmarkt. Ik ben jaren werkzaam geweest als rayonmanager waarin ik dagelijks personeel in allerlei klassen coach en begeleid op de werkvloer. Het is een hele mooie aanvulling om als vrijwilliger juist praktisch in een één op één situatie bij te dragen aan een maatschappelijk doel; participatie in de samenleving.

Wat vind je leuk aan het werk als JobHulpMaatje?
Het jobhulptraject geeft mij voldoening, omdat je mensen kunt helpen door simpelweg naar ze te luisteren, mensen die heel graag iets willen, weten vaak wel hoe ze daar kunnen komen. En anders reik ik ze wat tips aan, waardoor ze daarna weer verder kunnen. Mensen weten vaak diep van binnen wel wat ze willen en kunnen en door onze gesprekken komen de wensen en doelen goed naar boven. Eerst gaan we gewoon met elkaar in gesprek waardoor er een vertrouwensband ontstaat. En dit helpt om daarna verder te werken aan het jobhulptraject. Hun doel is immers het vinden van een leuke baan.

Zo sprak ik meerdere malen met een hulpvrager die voornamelijk Engels spreekt. Ik merkte eerst dat zij nog de kat uit de boom keek en dat het gesprek oppervlakkig was. Daarom heb ik in de opvolgende gesprekken nog meer over alledaagse onderwerpen gesproken. Zo vertelde ze dat zij ook kinderen op de basisschool heeft, net als ik, daarmee hadden we iets met elkaar gemeen. Door iets over mijn eigen kinderen te vertellen, ontstond er een band. Ik kon daardoor wel met haar meeleven met de problemen waar ze te maken mee heeft op de basisschool door de taalachterstand. Ik gaf haar wat uitleg over het onderwijssysteem in Nederland en daar was ze dankbaar voor. Ik merkte dat ze steeds opener werd en steeds meer met me deelde. Er ontstond geleidelijk aan een vertrouwensband.

Wat vind je echt een uitdaging als JobHulpMaatje bij het begeleiden van jouw hulpvrager?
Het begin van het contact met een hulpvrager is altijd een beetje spannend, omdat je de persoon dan nog niet kent. Door open en ontspannen met de persoon in gesprek te gaan, ontdek ik waar deze persoon behoefte aan heeft. Een echte uitdaging is om eerst een band op te bouwen en vervolgens van daaruit verder te bouwen aan constructieve plannen. Van nature ben ik een heel ontspannen persoon en ik kan goed luisteren. Dit kwam goed van pas toen ik een nieuwe hulpvrager kreeg toegewezen. Ik ging niet meteen de inhoud in tijdens de gesprekken. Door eerst elkaar te leren kennen, merkte ik dat de hulpvrager ook op z’n gemak raakt en daardoor vertelt hij ook steeds meer ongeremd. Daarnaast onderhoud ik met Whatsapp contact en dat maakt het laagdrempelig voor de hulpvrager als hij een vraagje heeft. Super leuk om iemand te helpen met mijn kennis waar hij goed mee vooruit kan komen.

Wat probeer je nu te bereiken met je hulpvrager voor de komende tijd?
Door de corona crisis zijn er heel veel werklozen bijgekomen en daardoor heeft mijn hulpvrager nu wel meer concurrentie op de arbeidsmarkt. Dus ik zou met mijn hulpvrager wel nog steeds willen bereiken dat zij haar ideale baan vindt. Ik wil ervoor zorgen, door gesprekken met mijn hulpvrager, dat zij de moed erin blijft houden om toch door te zetten en niet op te geven.

Wat heb je al tot dusverre geleerd als JobHulpMaatje?
Ik heb geleerd dat er veel veerkracht is bij de mensen, ik heb geleerd op mijn handen te zitten en niet te snel te willen adviseren. Door coachingsvragen te stellen en dan stil te zijn, moet ik eventjes op mijn handen zitten. Dat geeft de hulpvrager de ruimte na te denken, daarna weet de hulpvrager ook beter zijn plan te volgen. Het is dan zijn plan en niet het mijne en dat werkt heel goed.

← Terug naar verhalen